Tag Archives: ஆற்றுப்படலம்

Sarayu is life

தாது உகு சோலை தோறும், சண்பகக் காடு தோறும்,
போது அவிழ் பொய்கை தோறும், புது மணல் தடங்கள் தோறும்,
மாதவி வேலிப் பூக வனம் தோறும், வயல்கள் தோறும்,
ஓதிய உடம்பு தோறும், உயிர் என உலாயது, அன்றே.

Across pollen strewn groves, flowering tree forests,
ponds with buds about to blossom, river beds with fresh sands,
creeper fenced gardens, farmlands,
does Sarayu flow, like the eternal soul passing through various bodies.

Advertisements

Leave a comment

Filed under பாலகாண்டம்

Sarayu is like God

கல் இடைப் பிறந்து போந்து கடல் இடைக் கலந்த நீத்தம்
எல்லை இல் மறைகளாலும் இயம்பு அரும் பொருள் இது என்னத்
தொல்லையின் ஒன்றே ஆகித் துறைதொறும் பரந்த சூழ்ச்சிப்
பல் பெருஞ் சமயம் சொல்லும் பொருளும் போல் பரந்தது அன்றே.

Floods born in the hills, flowing across to end in the seas,
Like the one God who can’t be explained even by the endless Vedas,
started as one, and spread across various landscapes,
like various religious sects explaining the same truth in different words.

Leave a comment

Filed under பாலகாண்டம்

Sarayu flows into canals

காத்த கால்மள்ளர் வெள்ளக் கலிப்பறை கறங்க, கைபோய்ச்
சேர்த்த நீர்த்திவலை, பொன்னும் முத்தமும் திரையின் வீசி,
நீத்தம் ஆன்று, அலையஆகி நிமிர்ந்து பார்கிழிய நீண்டு,
கோத்த கால்ஒன்றின் ஒன்று குலம் எனப்பிரிந்தது அன்றே.

To the canals where farmers waited with drums foretelling its arrival,
reaches the waters of Sarayu, throwing away pearls in its rush,
flooding the canals, raising in waves, splitting the land,
spreading across canals, like a clan spreading from its founder.

Leave a comment

Filed under பாலகாண்டம்

Nature of the flood

முல்லையைக் குறிஞ்சி ஆக்கி, மருதத்தை முல்லை ஆக்கிப்
புல்லிய நெய்தல் தன்னைப் பொரு அரு மருதம் ஆக்கி,
எல்லை இல் பொருள்கள் எல்லாம் இடை தடுமாறும் நீரால்
செல் உறு கதியில் செல்லும் வினை எனச் சென்றது அன்றே.

Turning meadows into hills and farmlands into meadows,
making the smelly seaside turn into peerless farmlands,
by moving things from their natural place with its flowing waters,
Sarayu flows like fate that changes lives as it marches on.

Leave a comment

Filed under பாலகாண்டம்

Sarayu reaches the farm lands

கதவினை முட்டி, மள்ளர் கை எடுத்து ஆர்ப்ப எய்தி,
நுதல் அணி ஓடை பொங்க நுகர் வரி வண்டு கிண்டத்
ததை மணி சிந்த உந்தித் தறி இறத் தடக்கை சாய்த்து,
மத மழை யானை என்ன மருதம் சென்று அடைந்தது அன்றே.

Knocking down (sluice) gates, making farmers whoop excitedly,
filling streams to the brim, bees buzzing around,
strewing pearls, breaking down barriers –
like an elephant in heat, did Sarayu reach the farm lands.

An elephant in heat (musth) knocks down the gates, makes the bystanders run around excitedly, makes the ornamental head wear push forward, bees buzz around its temporal secretions, the ornamental pearls it wears are thrown around, breaks down the log it is tied to. Similarly the flood knocks the sluice gates, makes the farmers shout excitedly, fills streams to the brim, bees buzz around, the flood carried pearls and other gems from the forest and breaks down the barriers built to control it. So the flood is similar to an elephant in heat. The tamil phrase – நுதல் அணி ஓடை பொங்க – means both “the ornamental head wear pushed forward” as well as “the streams upfront filled to the brim”. I am unable to match Kamban in English for this.

Leave a comment

Filed under பாலகாண்டம்

Sarayu in the meadows

செறி நறும் தயிரும் பாலும்  வெண்ணெயும் சேந்த நெய்யும்
உறியொடு வாரி உண்டு, குருந்தொடு மருதம் உந்தி,
மறி உடை ஆயர் மாதர் வனை துகில் வாரும் நீரால்,
பொறி வரி அரவின் ஆடும் புனிதனும் போலும் அன்றே

Fragrant curd, milk, butter and ghee
with the pot it swallows, breaks down the trees,
takes away the clothes of doe eyed women – the flood
is like the God who danced on the spotted snake’s hood.

In this Kamban equates the flood to Krishna, the god associated with the meadows. Krishna was known for stealing butter; when his mom tied him to a grinding stone to stop him wandering about as a toddler, he pulled the stone along with him and brought down two trees which where actually monsters sent to kill him; he stole the dresses of the shepherd women while they bathed in the river; danced on the hood of Kalinga, the snake sent to kill him. Chronologically Krishna avatar comes after Rama avatar. But Kamban who came long after the avatars had no qualms in bringing in Krishna as a metaphor in Ramayana.

Leave a comment

Filed under பாலகாண்டம்

Sarayu in the arid lands

எயினர் வாழ் சீறூர் அப்பு மாரியின் இரியல் போக்கி,
வயின் வயின் எயிற்றிமார்கள் வயிறு அலைத்து ஓட ஓடி,
அயில் முகக் கணையும் வில்லும், வாரிக்கொண்டு, அலைக்கும் நீரால்,
செயிர் தரும் கொற்ற மன்னர் சேனையை மானும் அன்றே.

Stinging arrow like rain drops devastating the hunters hamlets,
making their women run helter skelter in panic,
carrying away the hunters bows and arrows – due to these
the floods are like the army of victorious kings.

Leave a comment

Filed under பாலகாண்டம்